23 de outubro

Logo dunha semana, volvemos con precedentes recentes do noso Compos e cun encontro especial. E é que hai hoxe 23 anos, a Esedé conseguía o primeiro punto da súa historia no Santiago Bernabéu, onde empataría tamén tres anos máis tarde. Ademais, outro empate contra outro dos históricos da Primeira división, nesta ocasión en San Lázaro fronte ao Athletic Club.


23 de outubro de 1994. 
Comezamos co prato forte do día. Na primeira campaña dos nosos entre os grandes, na súa primeira visita ao Santiago Bernabéu, o equipo de Castro Santos conseguiría un empate para a historia. Diante, un Real Madrid que non tivo o seu mellor arrinque de tempada, que remataría co título para o conxunto branco, nunha campaña onde conseguiron 48 de 57 puntos posibles sendo os nosos un dos catro únicos equipos que foron quen de puntuar no seu campo. 
A Esedé de Castro Santos, que foi un dos tres equipos que non perderon ningún partido ante os de Valdano, saltou ao terreo de xogo cun once formado por Iru, Víctor, Bellido, Villena, Modesto, Nacho, Lekumberri, Passi, Fabiano, Ohen e Christensen, aos que engadir a Abadía e Pichi Lucas. Iso pasou, ademais, logo de ir por debaixo no marcador por un gol de Amavisca aos cinco minutos de xogo e que conseguiu igualar Ohen xa no segundo tempo aguantando ata o final un dos mellores resultados da historia do noso equipo.
Un partido que moitos lembrarán pola aliñación indebida do conxunto de Valdano e que debeu rematar cos tres puntos para os nosos.

23 de outubro de 1996.
E dun histórico a outro. Hai xa 21 anos, na nosa terceira tempada na Primeira división, o Compos recibía ao Athletic de Bilbao en San Lázaro. Un partido onde houbo moita emoción, sufrimento e, de novo, un gol por lado para rematar cun reparto de puntos entre galegos e vascos. 
Con Fernando Vázquez no banco da Esedé, un once formado por Fernando, Mauro, William Amaral, Galdames, Nacho, Pirri Mori, Fabiano, Passi, Lekumberri, Ohen e Penev e Chiba e Bellido saíndo dende o banco de suplentes no segundo tempo; o Compos foi quen de adiantarse no segundo tempo grazas a un gol de Penev na volta do tempo de lecer. Mais o equipo vasco foi quen de igualar o resultado a vinte minutos para o final cun gol de Julen Guerrero.

Festa de goles na Illa

O Compos volve do Salvador Otero cos tres puntos logo da maior goleada do que vai de campionato ante un Céltiga que non mereceu tal castigo. Un triunfo dos nosos con Santi e Alex Ares como autores dos goles nun encontro onde, ademais, se puido vivir o debut de Diego Rey nesta campaña, xogando os últimos vinte minutos xa con todo decidido. 


Balón sen ocasións.
A Esedé fíxose coa pelota dende o arrinque do encontro ante un Céltiga que baseou o seu xogo no centro do campo perdendo pelotas e permitindo aos nosos buscar a porta de Manu Táboas, que tivo a primeira media hora moi tranquila sen ocasións branquiazuis. 
Lorenzo, que non tivo case traballo durante a tarde, non sufriu tampouco durante unha primeira media hora onde a pelota, dominada polos nosos, non estivo preto das áreas.

O primeiro abriu a veda. 
Superada a media hora de xogo, na primeira chegada perigosa da Esedé, chegou o primeiro gol cun erro do porteiro local abrindo o camiño dos nosos á vitoria. Un tanto logo con asistencia de Róber e obra de Santi, que tivo unha gran tarde días despois de estrearse coa selección galega, ámbolos dous coa cabeza. 
O propio Santi, oito minutos despois, foi quen de poñer terra de por medio. De novo coa testa, o dianteiro branquiazul aproveitou un córner para confirmar a superioridade branquiazul contra un Céltiga que non puido facer moito máis para evitar o segundo tanto do xa máximo goleador da Esedé. 
E antes do tempo de lecer, Alex Ares deixou encamiñada a vitoria co terceiro gol do xogo. O ex do Cerceda anotou o terceiro dende os once metros logo dun penalti feito sobre Samu. Un resultado moi cómodo que deixaba aos nosos con corenta e cinco minutos por diante coa misión de volver cos tres puntos. 

Rápida sentenza.
O segundo tempo non puido ter un arrinque mellor. En só dous minutos chegou o cuarto gol da cita, de novo obra de Santi pechando o seu primeiro 'hat-trick' na tempada, de novo nun córner e, por terceira vez no xogo, coa testa pechando unha gran actuación persoal. 
E para aumentar a súa conta, Santi non só fixo goles senón que ademais colaborou cunha asistencia para Alex Ares minutos despois, que rematou co quinto e definitivo tanto. O de Pontedeume finalizou un bo pase do compañeiro para superar a un Manu Táboas que, malia a goleada, evitou algo que puido ser moito peor para os insulares. 

Agora, o noso equipo terá que preparar un novo partido contra o equipo de Vilagarcía, o Arousa, nun partido onde se podería botar man ao primeiro posto, a dous puntos. 

ALIÑACIÓN: Lorenzo; Saro, Cardeñosa, Uña, Mon; Casas, Samu (Ube, min. 71); Róber (Sobrido, min. 71), Alex Ares (Diego Rey, min. 71), Santi; e Primo. 
CARTÓNS: Amarelos para Samu e Casas.
GOLES: 0-1 31' Santi, 0-2 39' Santi, 0-3 44' Alex Ares, 0-4 47' Santi, 0-5 60' Alex Ares. 
CAMPO: Salvador Otero. 

Tres do Compos, coa selección

Co ex do Compos Pichi Lucas como novo seleccionador do combinado galego de afeccionados, o Compos conta con tres xogadores que arrincarán os adestramentos o vindeiro martes de cara á XI Copa de Rexións da UEFA, torneo gañado polos nosos alá polo 2010 ante Castela e León, que comezarán os nosos en Asturias, encadrados no grupo A.


Tres da Esedé. 
Antes de nada, cabe dicir que para esta convocatoria só se pode contar con xogadores que teñan máis de 18 anos, que xoguen na Terceira división, que nunca contaran cun contrato profesional e que tampouco xogaran unha competición a nivel profesional. 
Con todo isto, o adestrador leonés fixo unha convocatoria de ata 29 xogadores entre os que se atopan ata tres homes da Esedé, sendo con Boiro, Choco e Somozas un dos equipos que máis homes portan ao combinado. Santi, Álex Ares e Róber estarán este mércores no Campo da Cañoteira, en Cacheiras para poñerse ás ordes do novo técnico. 

Campionato, en decembro. 
O adestramento servirá para xuntar por primeira vez o equipo de cara á XI Copa de Rexións da UEFA que se xogará en diferentes puntos de España durante a fin de semana entre o 8 e o 10 de decembro deste mesmo ano. Un torneo que queda dividido nunha fase de grupos, con seis grupos, unha nova fase intermedia con data por determinar, da que só se sabe que será antes do 28 de febreiro, e unha fase final, entre o 30 de marzo e o 1 de abril. 

Galiza, no grupo A. 
O combinado galego quedou encadrado no grupo A, que se xogará en Asturias e que xuntará aos nosos, o combinado local e Cantabria. Cos horarios aínda sen determinar, só o primeiro clasificado pasaría á rolda intermedia, onde se enfrontaría ante o campión do grupo D, formado por Murcia, Valencia e Andalucía. 
O resto de grupos son os seguintes:
Grupo B: Canarias, Castela e León e Melilla, con sede en Castela e León. 
Grupo C: Navarra, Cataluña e Estremadura, con sede en Cataluña. 
Grupo D: Murcia, Valencia e Andalucía, con sede en Valencia. 
Grupo E: Castela-A Mancha, Madrid e Ceuta, con sede en Madrid. 
Grupo F: Illas Baleares, País Vasco e Aragón, con sede no País Vasco.
Repetimos que só o primeiro de cada grupo pasará de rolda cos campións dos grupos E e F pasando directamente á fase final onde se xogarán as semifinais e a Final. 

Resto da convocatoria: 
Aitor Díaz e Jesús Varela do Alondras; Javi Pazos e Sergio Santos do Arousa; Aarón Rama e Iago López do Bergantiños; Daniel Portela do Arenteiro; Cassio e Ismael Quevedo do Barco; Herbert, Cano e Pablo Rubio do Boiro; Cortegoso, Lucas Fernández e Rubén Comesaña do Choco; Iván Parada e José Filgueira do Ribadumia; Eloy Fariña do Céltiga; David García do Laracha; Eduardo Otero do Ourense; Jose Varela e Marcos Souto do Racing Vilalbés; Cañizares do Silva; Carlos Riveiro, Jacobo Millán e Juan Martínez do Somozas e os tres do Compos. 

Imos á Illa

A Illa de Arousa recibirá este domingo a un Compos coa intención de volver ao camiño da vitoria. Un partido marcado por unha semana para esquecer na nosa terra e que podería devolver o segundo posto a un equipo tan sólido en ataque coma feble en defensa no que será a primeira das dúas citas consecutivas ante rivais de Arousa, xa que na seguinte xornada recibiremos ao Arousa en San Lázaro.


Permanencia, obxectivo principal.
O Céltiga loitará un ano máis por manterse na Terceira división sen pasar problemas no final da campaña. O equipo da Illa de Arousa, con vellos coñecidos en San Lázaro, entre os que se atopan Paco, Uru, Stefan, Angelo e Jacobo Tato, suma ademais unha boa serie de resultados nas últimas datas con tres vitorias nas catro últimas xornadas.
O conxunto arousán ocupa agora o 15º posto da clasificación con 12 puntos, 4 por enriba dos postos de descenso e a sete dos postos de ascenso. A iso hai que engadir que suman só 8 goles sendo o segundo equipo con menos tantos ao seu favor e encaixaron 17, un máis que o Compos e que o colocan como o cuarto mellor equipo defensivamente.
Na casa sumaron ata o de agora 6 de 15 puntos posibles logo de dúas vitorias ante Negreira e Laracha e as derrotas contra Arenteiro, Silva e Boiro, tres equipos chamados a rematar nos postos altos da clasificación. En canto a goles, anotaron 6 ante a súa afección e recibiron 10, sete deles ante Silva e Arenteiro e deixando a súa porta a cero só ante o Laracha. 
A nivel individual, ademais dos ex da Esedé que agora visten a camisola arousá, hai que ter en conta a algún xogador coma Diego Olivera, autor de 3 goles e máximo artilleiro do equipo. 

O empate non é unha opción. 
Ata o de agora, logo de 10 xornadas, os dous equipos asinaron vitorias e derrotas, mais ningún dos dous sabe, de momento, o que é empatar nesta campaña. Trinta puntos en xogo por parte de cada equipo e, polo de agora, 21 para o cadro branquiazul logo de 7 vitorias, e 12 para o Céltiga, que só foi quen de puntuar en 4 ocasións. Son, ademais, os únicos equipos que non repartiron puntos xunto co Barbadás. 
O Compos superou, sen demasiados problemas, o 70% das súas citas neste arrinque de campaña. O equipo con máis gol da categoría xunto con Silva e Bergantiños, cuxos partidos son nos que máis goles se poden ver cunha media de 3,6 por cita, pasou por problemas para superar a equipos coma Ribadumia e Laracha, ante os que sumou seis puntos, e mereceu máis ante o Barco nun partido onde o máis xusto puido ser o empate. 
Pola súa parte, o Céltiga estivo moi preto de conseguir un reparto de puntos importante ante o Arenteiro, equipo revelación do campionato, mais o equipo ourensán foi quen de poñerse por diante unha vez máis asinando o 2-3 definitivo xa no tempo engadido. 

Diferentes chegadas, diferentes camiños.
Os dous equipos chegan a este encontro logo de colleitar diferentes resultados na pasada xornada do campionato. O Compos non foi quen de puntuar ante o CD Barco en San Läzaro mentres que os tres puntos si saíron dos Carrís camiño do Salvador Otero. 
Na capital galega viviuse unha cita emocionante onde o fútbol de ataque brilou pola súa ausencia. Os dous equipos, que chegaban nun bo momento e coa intención de aumentar as súas xeiras positivas e achegarse un chisco máis ao Silva, líder, mais o partido non deixou boas sensacións. O equipo valdeorrés fixo o seu traballo, marcou o gol que lle deu a vitoria no engadido do primeiro tempo, e defendeuse durante o segundo tempo facendo ver por que é o mellor equipo defensivo da categoría. 
En Barbadás, os tres puntos remataron no casilleiro do equipo visitante, importantes para alonxarse dos postos de descenso. Ao igual que no outro encontro, só foi suficiente un gol, nos Carrís foi o ex branquiazul Paco quen anotou, dende os once metros, o único tanto do xogo.

Tres de seis. 
Ata o de agora, o Compos visitou o Salvador Otero en seis ocasións dende o ano 1987. Seis encontros que remataron con tres vitorias branquiazuis, dúas locais e só un empate, o ano pasado nun partido emocionante e con moitos goles. Ademais, en ditos enfrontamentos puidéronse ver un total de 16 goles, 10 deles do lado santiagués. 
O primeiro precedente data do ano 1987, hai xa 30 anos. Na Terceira división, o Céltiga foi quen de superar aos nosos, que anos despois conseguiría o asexado ascenso á Segunda B. Un resultado (1-0), que se repetiu tamén o ano seguinte conseguindo así o último triunfo dos arousáns ante os nosos. 
As vitorias branquiazuis chegaron nos anos 1988, 2009 e 2013, sempre en partidos complicados e con resultados axustados. Por contra, o ano pasado houbo que sufrir ata o final unha vez máis para asinar un empate a 2 con goles de Julián e Tomás para os nosos. 

Mellor fóra. 
Se hai unha diferenza con respecto a anos anteriores é que o Compos está a facer unha gran campaña cando sae de San Lázaro. O equipo, que nas últimas campañas non era quen de sumar de tres case a domicilio, este ano suma incluso máis puntos que na casa nestas 10 primeiras xornadas do campionato. 
Catro triunfos ante Ribadumia, Barbadás, Bergantiños e Somozas amosan o bo nivel que está a manter este equipo, cada vez máis regular no seu xogo, e sumando só unha derrota lonxe de Santiago, ante o Racing Vilalbés na peor derrota do que vai de curso. A iso hai que engadir que van 10 goles a favor dos nosos e 8 en contra, encaixando só 1 nas tres últimas saídas.

Só unha baixa
Para esta cita importante, na que o equipo precisa os tres puntos para volver ao camiño da vitoria, Yago Iglesias conta cunha soa baixa para esta cita. Logo de recuperar a Ube e Diego Rey e sen contar con ningún sancionado, o adestrador só terá a ausencia de Sergio, que podería volver contra o Arousa. 
Pola súa parte, Cardeñosa xogará de novo apercibido de sanción e non podería estar ante o equipo de Vilagarcía de ver un cartón amarelo na Illa. 

Tarde de domingo. 
O partido será este domingo 22 ás 17:15 horas no Salvador Otero, na Illa de Arousa. Un encontro para que as entradas terán un prezo habitual de 10 euros para maiores de 18 anos e de 5 para rapaces de entre 13 e 17. 
Para quen non poida achegarse ao campo arousán, poderá seguilo a través das redes sociais da Curva Branquiazul, Facebook e Twitter, ademais do perfil oficial do clube en Twitter.

Contador a cero

Seguimos sen empatar e volvemos perder nun mal partido en San Lázaro onde o Barco fixo valer a súa fortaleza defensiva. Un xogo no que o equipo ourensán foi quen de aproveitar a única ocasión clara que tiveron facéndose cos tres puntos rachando así a gran xeira da Esedé de catro vitorias consecutivas asinando a terceira derrota dos nosos, segunda na casa e, ademais, de novo sen gol local. 
Unha derrota importante, contra o que segue a ser o mellor equipo en defensa e xa segundo clasificado, que fai perder un posto aos nosos e deixa ao Silva a catro puntos. Unha caída, ademais, que chega ao final dunha semana con dúas de vitorias en tres citas e a pensar xa na visita a un Céltiga que busca seguir fóra dos postos de descenso.


Balón sen perigo. 
Unha vez máis, o plan de xogo consistía en facerse coa posesión da pelota e achegarse á porta rival cun fútbol de toque. Un plantexamento que non foi de todo bo ante un rival que se meteu atrás e aproveitou a única que tivo. 
O primeiro tempo xogouse, en gran parte, en campo ourensán, nas inmediacións da área. Aínda así, cada centro non chegaba a bo porto permitindo ao porteiro valdeorrés ter unha tarde tranquila. De feito, as únicas oportunidades claras chegaron a balón parado con Mon como autor da ocasión que máis preto estivo de chegar a bo porto. 

Calquera puido marcar.
Os últimos cinco minutos do primeiro tempo foron determinantes para o resultado do encontro. Neles, o Compos conseguiu dúas oportunidades que non entraron por moi pouco. Primeiro, Róber mandou o balón directo ao longueiro e na seguinte ocasión, a pase do anterior, foi Mon o que non acertou coa porta visitante. 
Logo das dúas ocasións perdoadas polos nosos, o que non perdoou foi o Barco. Falta perigosa que bota Rubén García e Juncal, no segundo pau, non perdoa cando mellor semellaba estar a Esedé sobre o terreo de xogo. Un gol que, ademais, foi seguido do tempo de lecer. 

Imposible na segunda metade. 
Logo do paso por vestiarios non houbo maneira sequera de probar ao porteiro do Barco en corenta e cinco minutos nos que se limitaron a defenderse deixando a pelota aos nosos e buscando sorprender a un seguro Lorenzo á contra, algo que non foron capaces de facer en todo o segundo tempo. 
Na outra porta, nunha segunda parte chea de interrupcións, tampouco se viron ocasións malia contar o Compos cunha dianteira formada por Primo, Santi e Sobrido, incapaces de sequera probar sorte nun partido onde o máis xusto puido ser un empate sen goles logo do visto sobre o campo e no que o Barco xogou as súas cartas á perfección confirmándose coma un dos equipos fortes da categoría. 

ALIÑACIÓN: Lorenzo; Saro, Cardeñosa (Ube, min. 46), Uña, Mon; Casas, Samu; Róber (Sobrido, min. 71), Ares, Rubén (Santi, min. 62); e Primo.
CARTÓNS: Amarelo para Uña.
GOLES: 0-1 45' Cristóbal.
CAMPO: San Lázaro. 

14 de outubro

Ben na casa e mal fóra. Así se pode resumir con poucas palabras o que pasou tal día coma hoxe ao longo da historia recente do noso Compos con catro precedentes dende 1990 e ata o 2012 con Ponferradina ata en dúas ocasións, Izarra e Alondras coma rivais con tres triunfos e só unha derrota, que coincide coa única saída.

14 de outubro de 1990.
A comezos da década dos 90, o Compos recibía tal día coma hoxe á Ponferradina na tempada do ascenso á Segunda división. Un partido que se definiu por un so gol, con emoción ata o final e tres puntos que quedaron en Santa Isabel. 
O equipo de Castro Santos, formado por Docobo, Víctor, Tono, Cea, Cao, Juan, Salvador, Ochoa, Julio, Toñito e Moure no once titular e Caneda e Juanito entrando dende o banco; loitou ata o final para facerse cos tres puntos ante o equipo castelán e nunca mellor dito. O gol da vitoria local non chegou ata o minuto 92, cando Toñito foi quen de superar a Delgado.

14 de outubro de 2001.
Mesmo rival e mesma categoría con once anos de diferenza. Unha tempada que, de novo, remataría cun ascenso dos nosos á Segunda división e que contaría, tal día coma hoxe, cunha nova vitoria ante o equipo berciano, nesta ocasión cun resultado mellor. 
E é que o equipo de Duque, formado por Rafa Gómez, Biscay, Manu, Chema, Castiñeiras, Adriano, Pignol, Bossa, Aguado, Mino e Juanito no once titular e Pinillos, André Luiz e Corredoira reforzándoo dende o banco no segundo tempo; non precisou nin dez minutos para, cun gol de Adriano, poñerse por diante. Mino, quince minutos despois, fixo o segundo e Vilaseca recortou diferenzas poñendo o 2-1 antes do tempo de lecer. O terceiro e definitivo chegou na segunda parte, obra de Ministro en propia porta. 

14 de outubro de 2009.
E despedimos a categoría de bronce coa única derrota dun día positivo, un día que abre a fin de semana. Un partido que se tivo que aprazar e xogarse un mércores logo da imposibilidade de varios xogadores branquiazuis de viaxar por unha gripe. Un partido no que os nosos seguiron sen gol sumando a quinta derrota en oito xornadas, ás que sumar tres empates nun arrinque de campaña no que a primeira vitoria que se puido celebrar foi na Malata, no mes de novembro. 
O equipo de Baleato, que pasaba os seus últimos días coma adestrador dunha Esedé sen fútbol nin gol, formado por Pablo Castro, Jesús Torres, Catú, Cholo, Toño, Rego, Mariño, Centrón, Rocha, Monti e Rubén Márquez no once titular e Iván, Sestelo e Gonzalo entrando dende o banco; non puido evitar outra nova derrota. Nesta ocasión, Ederra fixo os dous goles do conxunto navarro, un á media hora de xogo e outro no arrinque do segundo tempo.

14 de outubro de 2012. 
Para rematar, unha vitoria que non deixou a todos contentos. A maior goleada branquiazul en moito tempo, con máis de dez goles en total, nun partido onde as defensas non apareceron. Goles nas dúas escadras e tres puntos que quedaron en San Lázaro, e que non evitaron que oito días despois Anxo Casalderrey tivera que deixar o seu cargo no banco. 
O adestrador de Ribadavia buscou os tres puntos cun once formado por Adrián, Rendo, Castiñeiras, Germán, Jimmy, Mariño, Gonzalo, Franqueira, Jacobo Tato, Martín e Joselu, aos que engadir a Bautista, Manu e Uru. E os goles non tardaron en chegar. Dous minutos e Joselu xa asinou o primeiro, seguido doutro vinte minutos despois tamén asinado polo mellor dianteiro que pasou por 'Casa Compos' en moito tempo. Menos tempo precisou Martín para facer o terceiro e o cuarto con tres minutos entre un e outro, caso o mesmo tempo que precisou Franqueira para anotar o quinto. 
No segundo tempo, Jacobo Tato asinou dous goles máis en oito minutos aumentando a conta a sete. Non obstante, o Alondras buscou meterse no partido facendo tres goles en doce minutos, obra de Carlos Campo, Dieguito e Andrés. Mais iso non foi suficiente para meter medo no corpo dos nosos, que pecharon a goleada co segundo na conta de Franqueira. 

72 horas

Sen tempo de festexar a vitoria no Alcalde Manuel Candocia, ante un Somozas forte, toca pensar xa na décima xornada do campionato. San Lázaro abrirá as súas portas unha semana despois de recibir ao Cultural Areas para un Compos-Barco no alto da táboa. Segundo contra cuarto no partido sobranceiro da Terceira nesta xornada de domingo.
Con 72 horas para preparar este encontro ante o mellor rival en defensa e unha pequena oportunidade de asaltar o primeiro posto, o Compos mira cara a quinta vitoria xornada consecutiva no seu mellor momento do curso logo de tres vitorias a domicilio nos catro últimos xogos. 


A mellor defensa. 
O CD Barco chegará a San Lázaro co nome de mellor defensa da categoría. O equipo ourensán pode presumir de ser o equipo que menos goles encaixou no que vai de campionato logo de recibir menos da metade dun gol por partido de media. Un equipo que, ademais, chega logo de anotar a maior goleada da xornada entre semana a un Barbadás que non é quen de recuperar o bo camiño.
Cuartos clasificados a tres puntos do Compos, o Barco gañou 5 partidos, só un deles a domicilio, empatou 3 e perdeu só 1, lonxe de Calabagueiros. A iso hai que engadir o dato máis importante. E é que aos 17 goles que anotaron só hai que restar os 4 que encaixaron nestas 9 xornadas, dous deles ante o Silva.
Lonxe de Calabagueiros, o equipo valdeorrés só puido facerse cos tres puntos nunha ocasión, ante o Laracha. Ademais, sumaron dous empates ante Arenteiro e Boiro, neste caso nun partido sen goles pero con ata tres expulsados, e só unha derrota ante o Silva encaixando a metade dos goles que recibiron ata o de agora. Tres goles en contra, o 75% do total que levan ata o de agora, e dous a favor dun equipo moito máis forte na casa pero que tamén cumpre a domicilio. 
A nivel individual hai que salientar a homes coma Ivi Vales, máximo goleador do equipo con 6 tantos, ou Mitogo, xogador do Compos durante a primeira volta a pasada campaña e que volveu ao equipo de Valdeorras este verán despois duns meses en Salamanca. 

Non será nada doado. 
Se hai algo que está claro é que gañar ao Barco é moi difícil. O cadro ourensán chega logo de perder só un partido no que vai de campionato, o xa nomeado ante o Silva. A iso hai que engadir que só Vilalonga e Arenteiro foron capaces de marcarlles algún gol, ademais dos coruñeses. Un equipo moi duro, coa mellor defensa do campionato.
Por contra, estará tamén un dos mellores ataques da Terceira galega. Un equipo que só quedou sen marcar na derrota ante o Boiro e que suma catro vitorias consecutivas con sete goles a favor nos últimos dous xogos. Un dos mellores Compos dos últimos anos co ascenso coma obxectivo principal. 

Cinco? 
Logo de gañar, con emoción, ao Somozas, o Compos ten na súa man encadear cinco vitorias consecutivas, algo que este ano só fixo o Silva. Ese feito, non pasa en 'Casa Compos' dende 2013 cando, no treito final do campionato, chegaron cinco vitorias consecutivas entre as catro últimas datas do campionato e a ida da primeira rolda da promoción de ascenso ante o Ebro. 
Sen ter en conta a promoción, a última vez que o equipo sumou 15 puntos en Liga consecutivos foi no 2011, na Preferente Norte e tamén cun ascenso ao final do campionato. De feito, esa tempada chegaron sete seguidas nas primeiras sete xornadas. 

As rotacións funcionaron. 
No Alcalde Manuel Candocia, os trocos de Yago Iglesias funcionaron á perfección. O equipo fixo un bo fútbol, non cometeu erros e superou unha das probas máis difíciles do campionato. Unha vitoria importante contra un rival directo e que non puxo as cousas nada doadas obrigando aos nosos a dalo todo para acadar esa cuarta vitoria seguida, sétima no que vai de curso. 
Pola súa parte, o Barco non só conseguiu os tres puntos na casa ante o Barbadás senón que o fixo cunha goleada difícil de superar nun derbi. 6-0 con goles de Rubén García, dous de Ivi Vales, outros dous de David Álvarez e un máis de Iván Argos para meterse nos postos de promoción de ascenso. 

Só unha derrota.
Ata o de agora, o Barco visitou San Lázaro ata en cinco ocasións conseguindo só unha vitoria. Tres vitorias dos nosos, un empate e unha derrota, colleitada a pasada tempada nun bo partido dos nosos no que o resultado final non acompañou. 
Nesa última visita do cadro valdeorrés a Santiago, Ivi Vales non só foi quen de facer o primeiro no arrinque do encontro senón que, ademais, asinou o segundo logo de vinte minutos dende a reanudación. Por sorte, e con moito traballo, o Compos igualou o resultado con goles de Nogueira e Mitogo en menos de cinco minutos. Por contra, David Álvarez anotou o terceiro dos visitantes a cinco minutos para o final.

Aumenta a enfermería.
Se de cara á pasada xornada Yago recuperaba a Ube e Primo, para esta fin de semana perde a Sergio. O lateral cae da convocatoria logo da lesión sufrida ante o Somozas no Alcalde Manuel Candocia e confirma de xeito case seguro a Saro unha semana máis no once titular. Ademais, o lateral santiagués poderá formar defensa con David Uña, que volve logo da xornada fóra por acumulación de cartóns. 
O que podería ser baixa proximamente é Cardeñosa. Xa chegou ao partido ante o Somozas con catro cartóns e, logo de non ver o quinto no Candocia, xogará apercibido ante o Barco. Ademais, Diego Rey é dúbida logo de superar os problemas físicos que o teñen apartado dende o comezo da pretempada.

Repetimos hora.
Ao igual que ante o Cultural Areas, San Lázaro abrirá as súas portas o domingo ás 17 horas. O teatro dos soños da capital galega recibirá ao CD Barco e á súa afección con entradas a 10 euros para maiores de 18 anos, 5 euros para rapaces entre 17 e 13 anos e de balde para menores de 12. Socios da Esedé, de balde.
Quen, por contra, non poida asistir ao encontro poderá seguilo a través das diferentes das redes sociais da Curva Branquiazul, Facebook e Twitter, así como no perfil oficial do clube en Twitter. Ademais, como xa adoita pasar nos encontros na casa, haberá retransmisión en directo na 'Esedé Radio' na web oficial.