19 de setembro

Tal día coma hoxe, non se pode falar de boa sorte para o Compos durante os últimos anos. Dous precedentes nos últimos vinte anos din que non é un bo día para a Esedé logo dun empate e outra derrota na Segunda e na Segunda B contra dous equipos que agora están a pasar por un moi bo momento nas súas respectivas categorías.


19 de setembro de 1999.
Comezamos na Segunda división e facémolo ante un equipo que está a pasar por unha gran campaña na Primeira división. Naquel curso, hai xa 19 anos, era a Esedé a que pasaba por un mellor momento e así o demostrou nun comezo de Liga con tres vitorias en catro xornadas. Unha xeira que rematou contra o Leganés, na quinta fin de semana.
En San Lázaro, o equipo de David Vidal saiu formado por Ponk, Mauro, William Amaral, Saula, Viedma, Nacho, Hoekstra, Díaz, Lekumberri, Gudelj e Changui, aos que engadir logo a Mauricio e Cabarcos. Un equipo que, por desgraza, non foi quen de marcar ao conxunto madrileño, que tampouco puido facer nada para superar a Ponk.
O primeiro de cinco partidos consecutivos sen coñecer a vitoria.

19 de setembro de 2009.
Dez anos despois, nunha das peores tempadas que se lembran por 'Casa Compos', e logo de dous empates e unha derrota no arrinque da tempada... nova caída en Barreiro ante o Celta B. Nova xornada perdida polos nosos, da man de Baleato, cun equipo que puido facer moito máis de non haber ningún problema alleo aos terreos de xogo, algo que marcou a tempada na división de bronce.
Ante o filial vigués, un once formado por Pablo Castro, Angelo, Catú, Toño, Rego, Jimmy, Gonzalo, Centrón, Claudio, Sestelo e Rubén Márquez ademais de Iván, Adrián e Jesús Torres, que entraron no segundo tempo. Diante, un Celta B con homes coma Sergio Álvarez, Oriol Riera ou Alex López, máis que coñecidos por todos. E, de feito, foron os dous últimos os autores dos dous goles celestes cos que sumar os tres puntos.

18 de setembro

Logo da derrota de onte, nun partido para esquecer, volvemos coa historia recente do noso equipo e con resultados máis positivos. De feito, tal día coma hoxe, recórdanse tres encontros do noso equipo nos últimos 25 anos con dúas vitorias e unha caída, o ano pasado en terras luguesas.


18 de setembro de 1993.
Volvemos á tempada do ascenso á Primeira división. Na terceira xornada de Liga, o Compos tería que visitar a Cidade Deportiva do Real Madrid, no paseo da Castellana. Diante, un Real Madrid B que se confirmaría coma o mellor filial do país por enriba do Barcelona B.
Para asaltar o campo madrileño e sumar a terceira vitoria consecutiva en Liga, Castro Santos buscou dar a sorpresa cun once formado por Iru, Tocornal, Bellido, Cea, Goyo, Modesto, Bodelón, Abadía, Ohen, Moure e José, aos que logo engadir a Óscar e Pichi Lucas, entrando dende o banco. E non foi outro que o máximo goleador do equipo na tempada, Christopher Nusa Ohen, o autor do gol da vitoria ante o seu ex equipo.

18 de setembro de 1994.
Xusto un ano despois, xa na Primeira división, San Lázaro abría as súas portas para recibir ao Real Valladolid e vivir a primeira vitoria na máxima categoría na historia do clube santiagués. Un triunfo importante e que pasou á historia do noso equipo grazas a un gran equipo que, da man de Castro Santos asinaría a permanencia entre os grandes.
O adestrador de Poio tiña ante el a segunda oportunidade do curso de conseguir a primeira vitoria da categoría e, ademais, ante a afección branquiazul logo dun traballado empate días antes. Para conseguilo, puxo sobre o verde un once formado por Iru, Bellido, Tocornal, Galdames, Nacho, Lekumberri, Fabiano, Abadía, Passi, Ohen e Christensen, aos que engadir no segundo tempo a Toño Castro e Moure. O autor do único gol do encontro? O mesmo que anotou 13 tantos a tempada anterior: Nusa Ohen.

18 de setembro de 2016.
E rematamos na Terceira división. Un Compos incapaz de gañar a domicilio nas súas primeiras xornadas do campionato pero que chegaba con tres partidos consecutivos sen perder, visitaba tal día coma hoxe o Municipal de Castro Riberas de Lea para caer de novo nun mal segundo tempo onde os lugueses souberon superar ao equipo grande.
Con Yago Iglesias no banco e Lucas, Saro, David Rey, Taboada, Cabrejo, Make, Samu, Diego Rey, Julián, Mitogo e Santi no once titular, aos que sumar logo a Martín, Tomás e Nogueira entrando dende o banco de suplentes, o Compos conseguiu poñerse por diante superada a media hora grazas a un gol de Mitogo. Non obstante, a ledicia non duraría xa que dous minutos despois chegaría o gol do empate, obra de Diego Rey en propia porta.
Na segunda metade, a cousa cambiou totalmente. O Castro pasou a tomar o control do encontro e a vinte minutos para o final do encontro chegou o gol de Iván González co que sumaron tres puntos moi importantes que, meses despois, non serviron para conseguir a permanencia.

Que pasou en Vilalba?

Segunda derrota consecutiva dun Compos que arrincou a tempada prometendo máis. Un novo mal partido dos nosos que, ademais, significou a primeira xornada dos nosos sen ver porta ante un Boiro que está a levar o camiño contrario. Noventa minutos superados en tódolos sentidos e nos que o conxunto rival soubo facer moi ben o seu traballo, acompañado dunha gran efectividade de cara a porta. 
Por contra, a vitoria non saiu tan ben para o equipo de Lemos, xa que marchan para a casa con dous homes lesionados, un deles o ex do Compos Santi Taboada. Outra das novas importantes para o equipo de Barraña é que Yahvé, que fixo un enorme partido na súa antiga casa, por fin atopou o camiño á portería. 


Posesión sen máis.
Ante a baixa importante de Primo, peza importante neste arrinque de tempada, era o momento de facer trocos no once titular. Mais a entrada de Sobrido no equipo non chegou soa xa que Yago apostou por Lorenzo e Samu nos postos de Lucas e Mon. Tres cambios moi importantes e que se fixeron notar sobre o verde. 
O Compos saltou ao terreo de xogo coa intención de buscar a posesión e, co paso dos minutos, intentar buscar a portería dun Boiro que rematou o encontro moito máis tranquilo do que esperaba. E é que non houbo ocasións sobre a escadra visitante durante os primeiros corenta e cinco minutos. Dous centros que puideron levar algo de perigo pero sen ninguén que rematase. 

Acerto máximo. 
Se hai algo co que pode estar contento o Boiro é coa porcentaxe de acerto de cara a gol. Tres ocasións e tres goles. De feito, na única que tiveron durante o primeiro tempo chegou o primeiro gol. Un golazo de Yahvé, que o fixo absolutamente todo durante o tempo que estivo no campo, para finalizar unha fermosa xogada en equipo nas inmediacións da área. 
O gol serviu para dúas cousas: para un último intento dos nosos e a posterior desaparición co paso por vestiarios no medio. De feito, antes do tempo de lecer chegaron dúas oportunidades que puideron cambiar o rumbo do xogo, rematando a primeira nun máis que posible penalti sobre Samu que non sinalou o colexiado. 
E o mesmo guión dos últimos minutos da primeira parte foi co que se comezou a segunda. O Boiro sen facer moito tivo unha nova ocasión, aos dez minutos, e de novo atoparon o camiño ao fondo das redes. Recibe Cano a pelota, xírase fóra da área e pona lambendo o pau. Un golazo co que deixaba moi tocado ao Compos e case sentenciado o xogo. 
Pero iso non foi todo. Aínda baixando un pouco a intensidade do xogo, os boirenses tiveron dúas oportunidades máis para pechar a vitoria anotando, xa no engadido, o terceiro Javi Otero cando os nosos máis buscaban o gol. 

Cero. 
Logo de catro xornadas anotando, o Compos faltou á súa cita co gol. E non só iso. Durante todo o partido non se puideron ver ocasións de perigo sobre a porta de Reguero agás unha oportunidade illada de Tomás, que segue a chamar á porta dunha titularidade aínda lonxe para o vigués. 

Agora hai que pensar na visita a Os Carrís da vindeira fin de semana, cita que se adianta ao sábado, na que será a primeira xornada das dúas consecutivas a domicilio e que serán moi importantes para pensar de novo en algo importante.

ALIÑACIÓN: Lorenzo; Sergio, Cardeñosa, Uña, Naveira; Casas (Mon, min. 68), Samu (Tomás, min. 65); Róber, Ares, Rubén (Santi, min. 60); e Sobrido. 
CARTÓNS: Amarelos para Uña e Ares. 
GOLES: 0-1 29' Yahvé, 0-2 65' Cano, 0-3 93' Javi Otero.
CAMPO: San Lázaro. 

Primeiro gran encontro na casa

San Lázaro acollerá este domingo un gran encontro, o segundo nun mes moi complicado e no que se verá o nivel deste novo equipo. Recibimos na capital a un dos grandes da categoría, a un dos favoritos na loita non só pola promoción senón tamén na busca do primeiro posto do grupo. Recibimos a un CD Boiro que, logo dun verán un tanto raro, chegará con caras moi coñecidas en 'Casa Compos'.


Doutra categoría.
Este domingo chegará un Boiro doutra categoría. O equipo do Barbanza perdeu a categoría a mediados deste mesmo verán fóra dos terreos de xogo, logo de acadar a permanencia a pasada tempada, por problemas económicos que se arranxaron fóra de prazo, tema onde non queremos entrar. Un Boiro reforzado e que está a comezar, algo tarde, a funcionar como se esperaba.
O equipo dirixido un ano máis por Lemos e que conta con homes coma Yahvé e Taboada no once así como Héctor Angueira no corpo médico. Moi ben reforzado e con homes coma Marcos Caridad, Vieytes ou Cano, entre outros, o Boiro prometía ser un dos conxuntos máis fortes. Non obstante, o comezo dos de Barraña non foi o desexado con só catro de doce puntos posibles. Chama a atención, sobre todo, a goleada sufrida ante o Bergantiños á que engadir outra caída ante o Laracha e o empate na Magdalena. De feito, só conseguiron os tres puntos na pasada xornada, en Barraña ante o Barbadás pola mínima.
Dos goles boirenses pouco se pode falar. Dos once tantos anotados ata o de agora por xogadores da Esedé aos tres feitos por homes do Boiro. Santi Taboada, Hugo Sanmartín e Igor foron os autores dos únicos tantos cos que chegan a San Lázaro, dous deles na pasada fin de semana.

A facer de San Lázaro un fortín.
Logo de caer ante o Racing Vilalbés, o Compos buscará seguir coa boa xeira de resultados contra un Boiro que só conseguiu un de seis puntos posibles a domicilio no que vai de campaña ao que engadir que só conseguiron gañar en dúas das últimas once saídas, sumando tamén á Segunda división B que pecharon con vitorias en Vigo e Ferrol, importantes para fuxir do descenso.
Por contra, o Compos buscará a súa terceira vitoria do curso na casa, onde non perde dende abril e onde só se contan dúas derrotas entre once encontros no que vai de 2017, ante Fabril e Vilalonga. E, ao igual que o curso pasado, todo pasa por conseguir manter o máximo número de puntos posibles na fortaleza branquiazul para achegar o obxectivo marcado para éste: o ascenso.

Goles: poucos pero asegurados.
Os partidos do Compos no que vai de tempada teñen algo en común: goles. 20 goles en catro partidos, 5 de media por xogo con, de momento, algo máis da metade a prol dos nosos, chegando case aos tres de media por tarde. Unha cifra que baixou logo do encontro ante o Laracha, onde se viviron un total de tres goles, e que volveu subir cos cinco na Magdalena. Uns datos que confirman que o partido deste domingo contará con goles seguro. E, se iso non é suficiente... non hai un partido sen goles en San Lázaro dende novembro, cando os nosos non puideron co Órdenes.
Pola súa parte, non podemos dicir o mesmo do Boiro. Os de Lemos, malia ter encaixados oito goles neste curso, só anotaron tres. Un total de 11 goles en catro encontros. 

Igualdade.
O Boiro visitou Santiago en cinco ocasións con bos resultados para os nosos. Dúas vitorias, todas en Santa Isabel, e tres empates cunha soa cita en San Lázaro, que rematou sen goles hai algo máis de cinco anos. Unha cita que, historicamente, non nos deixou moitos goles. De feito, nos cinco encontros na capital galega só se puideron ver sete tantos con só unha vitoria dos nosos por máis dun gol de diferenza.
O último precedente ata o de agora data de 2012. O Compos recibía ao Boiro na derradeira xornada da primeira volta na Preferente Norte nun xogo entre dous dos favoritos polo ascenso. Un partido que rematou sen goles. 

Sen o máximo goleador. 
Con Ube e Diego Rey preparando a súa volta, Yago Iglesias contará cunha nova baixa moi importante para recibir ao Boiro. O adestrador branquiazul perderá a Primo para as catro vindeiras xornadas, perdendo as citas ante Boiro, Barbadás, Bergantiños e Cultural Areas. Con isto, o gol da Esedé perde un dos seus nomes máis importantes. 
Pola súa parte, Cardeñosa chegará a este partido sen problema logo de recuperarse do susto recibido na Magdalena. 

Tarde de domingo. 
A xornada 5 xogarase por completo o domingo pola tarde. O Compos-Boiro será ás 18 horas en San Lázaro e o prezo das entradas para os non socios será de 10 euros para maiores de 18 anos, 5 euros para rapaces entre 13 e 17 anos e de balde para menores de 12 anos. 
Quen, por contra, non poida asistir ao encontro poderá seguilo en directo a través das diferentes redes sociais da Curva Branquiazul, Facebook e Twitter, ou no perfil oficial de Twitter do clube. Ademais, poderá escoitarse en directo na 'Esedé Radio', na web oficial. 

12 de setembro

Dous de dous. Así se pode resumir o 12 de setembro nos últimos 26 anos. Un día onde o Compos se enfrontou en ámbalas dúas citas ao Leganés na Segunda división na tempada do ascenso á máxima categoría e na da volta á categoría de prata. Dous enfrontamentos e dúas vitorias ante un equipo que non sabe o que é gañar en Santiago logo de sete encontros con cinco vitorias branquiazuis e dous empates. 


12 de setembro de 1993. 
Un partido duro nun comezo de tempada dourado para o noso Compos. A Esedé recibía de novo ao Leganés en Santa Isabel, adestrado por Luis Ángel Duque, para sumar o segundo triunfo do curso nun partido co mesmo número de goles que de expulsados, todos por cartón vermello directo.
O equipo de Castro Santos saltou ao terreo de xogo con Iru, Víctor, Tocornal, Bellido, Cea, Goyo, Toni, Abadía, Fabiano, Ohen e José, aos que engadir durante o segundo tempo a Modesto e Moure. Encontro igualado e que non se decantou ata a media hora grazas a un gol de Fabiano dende os once metros. O brasileiro tamén fixo o segundo antes do tempo de lecer co que deixar encamiñada a vitoria ante un Leganés que, entre un gol e outro tivo que realizar o seu primeiro troco dando entrada a Pizarro. 
O segundo tempo xa foi outra historia. Aos quince minutos, Carmona Méndez expulsou a Fabiano e só dous minutos despois a Toni, polo Compos, e a Pizarro, logo de menos de trinta minutos sobre o campo. Tres expulsións que deixaron en superioridade numérica a un Leganés que recortou diferenzas cun gol de Chuso a quince minutos para o final. 

12 de setembro de 1998.
Mesmos equipos, mesma cidade, mesmo día e mesma categoría. Cinco anos despois, Compos e Leganés se viron as caras de novo na volta dos nosos á división de prata. Terceira xornada de liga e novo encontro sen perder nunha tempada un tanto rara con ata cinco adestradores diferentes. 
Nesta ocasión, a vitoria ante o Leganés non foi tan complicada, mais foi precisa unha remontada. O equipo de Maceda, formado por Rafa Gómez, Mauro, William Amaral, Villena, Tabuenka, Nacho, Lekumberri, Fabiano, Passi, Sion e Prieto, aos que logo engadir a Quiroga, Baston e Bellido, comezou por debaixo no marcador logo dun gol de Juanmi para os madrileños. Un tanto que foi seguido da entrada de Quiroga por Tabuenka. 
No segundo tempo chegou o mellor. A mellor versión dun Compos que non só remontou senón que, ademais, goleou. De feito, para ver a remontada non fixeron falta máis de vinte minutos grazas aos gol de Sion e Prieto. E se iso non era moito castigo para o Leganés, sete minutos despois quedaron cun home menos sobre o campo coa expulsión de Fede Bahón por dobre cartón amarelo. 
A goleada completouse xa no treito final do encontro con dous goles nos cinco últimos minutos, obra de Sion o primeiro para asinar o seu segundo do día e de Mauro para poñer o 4-1 definitivo no marcador. 

Primeiro golpe

O Racing Vilalbés conseguiu a súa primeira vitoria do curso ante un Compos que non só asina a súa primeira derrota senón que ademais perde a oportunidade de facerse co primeiro posto en solitario logo da derrota o sábado do Bergantiños no Couto. Un resultado, ademais, abultado que demostra os erros dun equipo que fixo o primeiro e baixou a intensidade desaparecendo na segunda parte.


Moito polo que gañar. 
Logo da derrota do Bergantiños horas antes, o Compos tiña na súa man non só ser o único equipo con pleno de vitorias senón, ademais, ser líder nunha categoría dende maio de 2012. Non obstante, para variar, o equipo desperdiciou unha gran oportunidade nun partido ante un rival que chegaba en horas baixas e que parece erguer o voo a costa dos nosos. 
O único positivo que se pode sacar disto é que o equipo segue con gol logo de marcar por cuarta cita consecutiva, ante as catro datas que tamén suma encaixando goles, colocando á Esedé entre os equipos que máis goles encaixou ata o de agora. 

Bo primeiro tempo.
O único que se pode salvar deste encontro foi o primeiro tempo do Compos. Os de Yago Iglesias buscaron o gol con intensidade dende o arrinque e só faltou a sorte e a puntería de cara á porta. Boas oportunidades superando sobre o campo ao Racing Vilalbés con Alex Ares poñendo en serios apuros ao porteiro local, que tivo unha gran actuación.
Porén, logo de tanto chamar á porta, a porta abriuse. Penalti e Primo non perdoou enganando ao porteiro co seu disparo ante o que non puido facer nada. Un gol que, por contra, cambiou totalmente o xogo espertando a mellor versión dos locais, que non tardaron en igualar o resultado máis de dez minutos, co primeiro gol de Sergio Arias de volea dende a frontal. Un golazo. 
Mais o gol do empate non foi a peor nova dos instantes finais do primeiro tempo xa que Primo mancouse e non puido chegar sequera ao tempo de lecer. Primeiro troco obrigado dunha mala tarde onde non só o resultado foi malo. 

E desaparición. 
O Compos pareceu non saír dos vestiarios logo do tempo de lecer. O Vilalbés dominou de principio a fin mantendo con vida aos nosos ata os últimos trinta minutos de encontro. Pero outra lesión, neste caso de Cardeñosa, cambiou os plans de Yago Iglesias en defensa obrigando a retrasar a posición de Casas. 
Ese feito foi importante para que Sergio Arias puidera aproveitar e facer o segundo gol da tarde, tanto na súa conta particular coma na do equipo confirmando a remontada. 
O segundo gol do equipo lugués obrigou a Yago a facer un último troco para reforzar o ataque. Entrou Rubén por Naveira e defensa de tres, que permitiu aos locais aproveitarse e sentenciar a vitoria con dous goles no treito final do xogo, os dous de Alex Pérez á contra co Compos metido todo en ataque. 

Agora toca recuperarse e pensar no partido ante o Boiro da vindeira fin de semana en San Lázaro, onde non se poden perder puntos. 

ALIÑACIÓN: Lucas; Sergio, Cardeñosa (Tomás, min. 60), Uña, Naveira (Rubén, min. 75); Casas, Mon; Róber, Ares, Santi; e Primo (Sobrido, min. 44).
CARTÓNS: Amarelos para Casas, Naveira, Cardeñosa e Uña.
GOLES: 0-1 29' Primo, 1-1 39' Sergio Arias, 2-1 69' Sergio Arias, 3-1 80' Alex Pérez, 4-1 94' Alex Pérez.
CAMPO: A Magdalena.

10 de setembro

Inmellorable. Así se pode calificar un día no que o Compos conseguiu dúas vitorias en tres partidos. Pero non se trata de dúas vitorias normais senón ante dous rivais importantes e que aumentan a importancia dos triunfos. Deportivo, Racing de Ferrol e Oviedo crúzanse nun día onde, ademais, poderemos falar dunha nova cita da Esedé ante o Racing Vilalbés. 


10 de setembro de 1995. 
Unha estrea de tempada entre os grandes mellor do que se podería desexar. Con dous derbis nas dúas primeiras xornadas, o Compos e logo de sumar a primeira vitoria en Balaídos, tocaba recibir ao Deportivo en San Lázaro. Unha cita moi importante e que rematou cun resultado que case non aparecía nin nos mellores soños. 
E é que con Fernando Vázquez no banco e un once formado por Falagán, Tocornal, Bellido, Villena, Nacho, Lekumberri, Fabiano, Eraña, Passi, José Ramón e Ohen, aos que logo engadir a Toni, Christensen e Abadía; fixo realidade os mellores soños dos seareiros da Esedé. Un soño para o que Fabiano puxo a primeira pedra aos vinte minutos e José Ramón, a segunda, a dez minutos para o tempo de lecer.
Dous goles de diferenza ao final do primeiro tempo e novo tanto de Fabiano no arrinque da segunda metade para deixar case encarrilada unha vitoria só mellorable co gol de Ohen cinco minutos despois. 4-0 ante un rival histórico dos nosos e a postos europeos superando na táboa a Barcelona e Real Madrid. 

10 de setembro do 2000.
Tamén na segunda xornada, cinco anos despois, e ante outro equipo galego, o Compos sumaba un novo triunfo inesquecible. Na Malata, ante o Racing de Ferrol nunha tempada que remataría cun novo ascenso branquiazul, se sumaba a primeira vitoria a domicilio do curso, nun campo sempre especial. 
O equipo de Ballesta, formado por Rafa Gómez, Pinillos, Jubera, Chema, Biscay, Nando, Jacobo Campos, Fabiano, Díaz, Aguado e Sion, aos que sumar os trocos de Pignol, Cabrejo e Gudelj; adiantouse ao cuarto de hora grazas a un gol de Aira en propia porta. Un gol suficiente para chegar, minutos despois, ao tempo de lecer por diante no marcador. 
Máis fútbol e goles se puideron ver durante o segundo tempo co Compos facendo o segundo, obra de Aguado, con menos de vinte minutos por diante. Non obstante, o Racing de Ferrol buscou meterse de novo no partido cun gol de Pazolo. E, por sorte, Díaz pecharía a vitoria co terceiro cinco minutos despois.

10 de setembro de 2002.
E rematamos o día cunha derrota. Na primeira rolda da Copa Do Rei 2002/03, o Compos non precisou máis de noventa minutos para dicir adeus á competición. Ante o Real Oviedo en San Lázaro, a Esedé, sen ideas, non puido chegar aos dezaseisavos.
O equipo de Duque, formado por Tito, Pinillos, Jesús Torres, Castiñeiras, Adriano, Vojvoda, Pignol, Fidalgo, Juanito, Arquero e Maikel, aos que engadir os trocos de Sequeiros, Cabarcos e Lima, topouse cun muro formado polo equipo asturiano, ás ordes de Enrique Marigil e algún xogador galego nas súas filas coma no caso do 'Chino' Losada. Un xogo dominado polo Oviedo e que se decantou do lado visitante grazas a un gol de Rubén Suárez a piques de cumprirse a hora de partido. 
Un mal resultado que foi a excepción durante os catro primeiros encontros, onde o Compos asinou tres xornadas consecutivas empatando 1-1.